26 februari 2014

Beter dan een Mars...en ook nog lekker!


Ook al probeer ik - in ieder geval door de week - gezond te eten, ik houd gewoon heel erg van zoete tussendoortjes. En bij mijn kopje koffie 's avonds rond 20.00 uur hoort iets lekkers, dat is echt 'mijn' momentje na een drukke dag. De laatste tijd nam ik meestal een mini Nuts of Marsje, ja ook door de week. Lekker, maar 'dat kan gezonder' zei een stemmetje in mijn hoofd.



Dus zocht ik op internet naar een recept waarin lekker, zoet, chocola én zo gezond mogelijk samen gaan. Iets wat mij eigenlijk onmogelijk leek. En zo kwam ik terecht bij de Groene meisjes  en las daar een brownie recept van Solveig uit Noorwegen. Zonder er al te veel van verwachten en zonder dat ik alle ingrediënten in huis had maakte ik deze 'raw gluten free brownies' afgelopen zondag.

En ik werd aangenaam verrast! Dit is heerlijk, de Nutsen en Marsen vallen hierbij eigenlijk in het niet. En heel makkelijk te maken met maar een paar ingrediënten. 



Mocht je het ook willen maken, misschien heb je hier dan nog iets aan:
  • Cashewnoten had ik niet in huis, ik gebruikte een notenmix zonder zout (Lidl).
  • I.p.v. het vermalen van kokos tot een soort van boter heb 'coconut cooking cream' van het merk Royal Green gebruikt (te koop bij De Tuinen). 
  • Dadels koop ik bij de Jumbo, gewoon met pit. Het ontpitten gaat heel eenvoudig door ze met een schone schaar open te knippen. 
  • Leg onderin het schaaltje waarin je je beslag doet een bakvrij papier, dan gaan ze ook makkelijk uit de schaal na het bevriezen.
  • Ik heb geen keukenmachine, maar heb laatste ontdekt dat onze blender ook noten en dadels kan malen (een 'hoera' momentje :). Al moet je 'm dan soms even stil zetten en alles met een lepel omroeren om 'm een beetje te 'helpen'. 
  • Deze brownies bewaar je in de diepvries. Je hoeft ze maar een kwartiertje voor gebruik eruit te halen. Het witte laagje wat je op de foto's ziet komt dus ook doordat ze uit de diepvries komen.
Eet smakelijk!

24 februari 2014

Tegenover Dorpsstraat 16

Dorpsstraat 9

Schuin tegenover Dorpsstraat 16 en 16a
waar ik hier eerder over schreef
 staan twee prachtige huisjes
 * met tussen hen in een lief klein parkje *

Dorpsstraat 11

De familie Kok woont op nummer 11
naast de oude meneer en mevrouw uit Frankrijk op nummer 9

Het parkje tussen Dorpsstraat 9 en 11

Het parkje is een o-zo-fijne en prachtige plek
* met de mooiste zangvogels en vrolijk gekleurde bloemen *
in zomer én winter

***

Weer maakte ik van het linnen kringlooptafelkleed, lapjes, garen, kantjes en bandjes drie schilderijtjes voor het -nog niet door Google streetview- ontdekte dorpje. Het blijft erg leuk om te doen, om met allemaal kleine restjes (die ik anders waarschijnlijk weg had gegooid) iets moois te maken. De lijstjes kocht ik bij Ikea, het glasplaatje heb ik achterwege gelaten. Zonder glasplaatjes blijft de zachte structuur van de stof beter zichtbaar en dat vind ik zo mooi! Inmiddels zijn er alweer meer huisjes klaar, dus wordt vervolgd...

22 februari 2014

Stroopwafels die maken we gewoon zelf....of toch maar niet?


Eigenlijk probeer ik geen zo min mogelijk koekjes en taart met suiker te eten. Althans, in ieder geval door de week... Maar in het weekend wordt er hier natuurlijk iets lekkers uit de oven getoverd. En meestal mét suiker.


Laatst maakten wij stroopwafels. En al staat bij het recept van Rudolph's Bakery slechts één ster (= een makkelijk recept), laat je niet misleiden. Het is een hele klus en een beetje bakervaring kan in dit geval geen kwaad. Ze zijn heerlijk en het was leuk om een keer zelf de koeken die altijd zo lekker ruiken op de markt te maken.

Maar na twee uur in de keuken kneden, roeren, bakken én opruimen hebben wij besloten dat we stroopwafels voortaan toch maar gewoon in de winkel kopen ;)

19 februari 2014

Handmade cadeautjes


In januari zijn vier van de vijf nichtjes in onze Hartman familie jarig
** keurig op volgorde **
van oud naar jong

Dit jaar in januari werden ze 21, 16, 15 en 12 jaar oud jong
en dus was het cadeautjestijd


Er werden prachtige cadeautjes gemaakt (sorry, geen foto's) door mijn oudste
* een sjaal en handbeschilderde sneakers *

Wel maakte ik een foto van de meringues die mijn jongste maakte voor haar twee nichtjes
met een spuitzak spoot ze heel precies de hoopjes meringue beslag op 3 bakplaten
* en ik kreeg de opdracht om de gekleurde bolletjes erover heen te strooien *


Bij de Zeeman kochten we gezellige blikken
een crispy bakpapier in het blik met een hele berg meringues
Een mooi en heerlijk cadeau!

Het recept is hier te vinden (Rudolph's bakery)
en je kunt ze gerust een week van tevoren maken
In een blik blijven de meringues heerlijk vers en knapperig

**

17 februari 2014

Een stoel met een verhaal...


Een blogberichtje over de levens van de Topform stoel van mijn schoonouders


In 1967 trouwden mijn schoonouders
twee jonge mensen met nog een heel leven voor de boeg
Een bovenwoning in het historische stadje Gorinchem
 * vlakbij de prachtige stadswallen gelegen *
werd hun huis en eerste gezamenlijke thuis

Er werden meubels gezaagd, geverfd en getimmerd
gordijnen genaaid en een stoel van het (nog steeds bestaande) merk Topform gekocht
Een grote hap uit het spaargeld, wel 250 hele guldens!

De stoel was bekleed met een bruin met zwart blokstofje 
* o zo hip en helemaal in de jaren '60 stijl *
En hij zat heerlijk, uren en uren werden er in doorgebracht



Ook toen het geblokte stofje dunner en dunner werd mocht de stoel blijven
 * hij kreeg gewoon een nieuw stofje *
Ribbruin werd het dit keer, helemaal trendy jaren '70

Een verhuizing en twee kinderen later
verdween de stoel naar de bovenverdieping
wachtend op een nieuw leven...

In 1996 mocht 'ie weer naar beneden
mijn schoonzusje ging trouwen en stoel kreeg een nieuwe bestemming
Weer werd 'ie opnieuw bekleed 
* er werd een crèmegeel geprint lapje op genaaid *
Ja, de zachtgele jaren '90 trend werd op de voet gevolgd!


Ergens een jaar of 8 geleden vroeg mijn schoonzusje of wij nog iets met de stoel konden
 * het idee dat de stoel op de vuilstort terecht zou komen - ik vond dat onverteerbaar *
zonde toch van een stoel die al zoveel van onze familie heeft meegemaakt!

En mijn zoon kon wel een stoel gebruiken
en zo werd dit keer door mij opnieuw bekleed * met een bruin stofje
** mijn vingers naaide ik kapot **
 want het bekleden van de stoel met naald en draad was een voor de handen pijnlijke klus!

De stoel begon aan een nieuw leven als Xbox stoel op een stoere jongenskamer
alleen had 'ie inmiddels wel een mankement
de bruine stof was te dik om de leuningen mee te bekleden
dus werd de Xbox stoel een stoel zonder leuningen...

Toen de Xbox fase voorbij was en de jongenskamer een tienerkamer werd
* belandde de stoel ook bij ons op zolder *
weer wachtend op een nieuw leven



Ergens vorige zomer haalde ik 'm naar beneden
* wat zou het toch mooi zijn om hem na 45 jaar nog een keer een nieuw leven te geven *

De stof was snel gekocht, ik wilde iets blauwigs
mijn vriendin uit de plaatselijke stoffenwinkel probeerde me een mooi printje aan te smeren te verkopen
en ja, dat was natuurlijk een heel leuk idee
maar dan moet je wel heel netjes recht de stof op de stoel naaien
** een centimetertje scheef wordt bij een printje tenslotte direct bestraft **
nee daar begon ik niet aan want ik wist inmiddels dat het bekleden een hele klus was


Maanden deed ik erover om de stoel opnieuw te bekleden
om de paar weken een half uurtje, want wat is het een rottig werkje
* maar het lukte en over het resultaat was ik heel tevreden *

Mijn schoonvader maakte de leuningloze stoel helemaal af
* met uren schaven en schuren *
 maakte hij prachtige nieuwe leuningen * helemaal met de hand!

Knap en lief!!!


En zo kwam deze 47 jaar oude Topform stoel weer helemaal in Topvorm!
Zijn vijfde leven is begonnen, in het hoekje van de woonkamer
* een rustig plekje om te lezen en bellen *

Of te mijmeren over waar in onze familie
de stoel zal staan over weer 47 jaar
Misschien bij een van de 5 kleindochters of de kleinzoon van mijn schoonouders
Want dat zou toch mooi zijn!
**

10 februari 2014

Dorpsstraat 16 en 16a


Het blijft leuk om van niets iets te maken. Ik dacht dat ik dat eigenlijk altijd al wel een beetje deed, maar door mijn deelname aan de Buy Nothing New maand (klik) afgelopen oktober merk ik echt dat ik vaker van niets iets maak, leuk! De (sleutel)hangers (klik) die ik eerder maakte vroegen om meer en zo ontstond Dorpsstraat no. 16 en 16a. Ik maakte twee huisjes en een bloemenboom van kantjes, bandjes, restjes stof en goudkleurig draad. Het dikke linnen waar ik alles op naaide komt van een tafelkleed die ik bij de kringloop vond. Het blauw/gele bloemetje onderaan de boom komt uit hetzelfde (fris gewassen) kleed. Goed bezig met hergebruik dus!


En toen sloeg mijn fantasie een beetje op hol....tijdens het maken van deze huisjes zag ik een heel dorpje vol 'handmade' huisjes, winkeltjes, een kerk en school voor me. Een dorpje nog niet ontdekt door Google streetview....wie weet ga ik daar nog eens iets mee doen. 



Inmiddels bestaat het dorpje uit meer huisjes dan enkel Dorpsstraat 16 en 16a....wordt vervolgd!

5 februari 2014

Sjaal voor haar


Ergens in de herfst van 2012 begon ik enthousiast met het haken van een deken. Ik kocht mooie dikke wol en ging vol enthousiasme aan de slag. Maar het resultaat was niet naar mijn zin. Op een of andere manier werd het niet de deken die ik voor ogen had. Ik 'mieterde' alle gehaakte granny squares in een mand en keek er niet meer naar om. 


Maar toch wel een beetje zonde nietwaar. Dus zocht ik uit de mand met gehaakte vierkantjes voor de deken mooie herfstkleuren uit. Deze haalde ik uit en haakte opnieuw granny squares met een ander patroon. De beige wol die ik erom heen haakte had ik ook al jaren in huis en kreeg zo ook een prima bestemming. En zo maakte ik een 'sjaal voor haar', gewoon met wol die ergens boven in een mand lag te verstoffen. Leuk toch!

2 februari 2014

Sjaal voor hem


Lootjes trokken wij in november om samen het Sinterklaasfeest te vieren, een (low) budget werd vastgesteld en verder geen verplichtingen. Aan het surprise- en gedichtengedeelte werden zoals ieder jaar geen eisen gesteld, en zo werd het wederom een fijn een ongedwongen Sinterklaasfeest. Natuurlijk met de door opa gebakken gevulde speculaas, traditioneel volgens een decennia oud familierecept gemaakt. 

Ik trok een lootje van hem met daarop maar een cadeautjeswens: een zelfgebreide sjaal. Nee, geen gebreide sjaal, er stond écht een zelfgebreide sjaal. Dat was een probleem, want niet lang daarvoor had ik namelijk definitief besloten mijn brei carrière wegens gebrek aan talent en doorzettingsvermogen aan de wilgen te hangen (klik).


Wol werd gekocht en cadeau gegeven op de avond van Sinterklaas. Die wol kreeg ik gelijk weer terug, want dit leek niet op een sjaal. De opdracht was duidelijk, maar haken heeft mijn voorkeur boven breien. Ik speurde internet af naar een patroon voor een mannensjaal...gehaakt en mannelijk leek niet goed samen te gaan. Daarom op zoek naar een stoere haaksteek. Het werd de 'basket weave stich', hier wordt uitgelegd hoe die te haken.

Twee maanden later, de mannensjaal is klaar. Hij zegt dat 'ie hem mooi vindt én gaat dragen. 
Nu moet het alleen nog winter worden....