31 augustus 2013

Torta della nonna


Op vakantie neem ik altijd boeken mee, veel boeken! Ik kan me niet voorstellen om zonder de verhalen in de boeken op reis te gaan. Al een maand of twee voor vertrek begin ik met verzamelen in de bibliotheek, want ondanks dat ik een fanatiek lezer ben doet het bezitten van gekochte boeken mij niets (op kookboeken na dan, maar dat is weer een heel ander verhaal c.q. verslaving...). Het enkele boek wat wel koop geef ik na de vakantie weg aan vriendinnen, het verhaal zit dan in mijn hoofd en dat is voor mij echt voldoende, het boek zelf het ik dan niet meer nodig. En na het verzamelen van een enorme stapel boeken, sorteer, wik en weeg ik wat ik mee neem. Want de ruimte is in de auto met tent en kampeerspullen niet onbeperkt. En nee, ik wil geen e-reader! Ik wil papier in mijn handen hebben! En dan op reis...in de eerste twee autodagen op weg naar het zuiden heb ik meestal het eerste boek al uit, heerlijk!

Net voor de vakantie liep ik nog even langs de afdeling reisboeken, misschien stond er nog een reisgidsje over Toscane tussen. Tot mijn verbazing vond ik op deze afdeling in de bieb een roman: Een huis in Toscane van Frances Mayes. Ik nam 'm mee, zonder er al te veel van te verwachten.


Maar in Toscane op mijn campingstoel, uitkijkend over de prachtige Toscaanse heuvels, zittend onder een prachtige olijfboom las ik het waargebeurde verhaal van Frances: hoe zij een huis koopt in Toscane en het verbouwt. Ik lees mee hoe zij de omgeving verkent, ook verschillende plaatsen die ik zelf deze vakantie bezoek. Ik lees over haar geweldige tuin, waar groente en fruit groeit. Ik lees over de olijfolie die wordt geperst van de olijven van haar eigen olijfbomen. Maar vooral geniet ik van haar avonturen in de keuken. Het uitproberen van de vaak simpele, maar o zo lekkere en pure Italiaanse recepten! En ik zat natuurlijk ook nog op de perfecte plek om dit boek te lezen, de geuren die Frances beschreef kon ik zelf echt ruiken en de mensen waarover wordt verteld in het boek liepen bij wijze van spreken naast mij op de plaatselijke markt. 

Jullie begrijpen wel dat ik echt genoot van dit boek en ik van alles wilde uitproberen. Al op de camping maakte ik op mijn campingkookstelletje al de allerlekkerste perzikenjam en thuis ging al heel snel de Torta della nonna (=grootmoeders taart) in de oven. Een taart met een smaak die we hier volgens mij niet kennen, niet heel zoet en echt smakend naar pijnboompitten en polenta. Absoluut een taart zoals ik 'm nog niet eerder at en die ik ook niet kan vergelijken met een andere taart. Een smaak waar ik even aan moest wennen, maar uiteindelijk met een klodder slagroom toch lekker vond, maar eerlijk is eerlijk, niet iedereen hier in huis vond deze taart lekker. Smaken verschillen dus (gelukkig).


Wil je deze taart ook een keer maken, dan gaat dat als volgt:
Eerst maak je een custard vulling. Hoe je dat doet wordt in het boek van Frances Mayes niet echt goed beschreven dus ging ik op zoek naar mijn eigen recept wat ik vond in het boek 'Eigen taart is goud waard' van Blond.  Je kan op internet talloze recepten hiervoor vinden en het is echt veel makkelijker te maken dan je denkt.

Voor het deeg (Recept van Francis Mayes) kneed je de volgende ingrediënten door elkaar:

anderhalve kop* polenta (ik nam het mee uit Italië, maar ook te koop bij Turkse en Marokkaanse winkels)
anderhalve kop bloem
een derde kop suiker
anderhalve theelepel baking soda
100 gram boter
een heel ei en een eidooier

Na het mengen van deze ingrediënten bleef mijn deeg nog niet 'plakken', het was nog niet een geheel. Ik heb daarom nog een beetje boter en een scheutje melk toegevoegd totdat ik er een goed samenhangend deeg van kon maken. 

Rol iets meer dan de helft van het deeg uit. Bekleed hiermee de bodem en rand van de ingevette bakvorm. Verdeel hierover een laag custard. Rol de rest van het deeg uit en bekleed hiermee de bovenkant van de taart. Druk het aan aan het deeg van de zijkant, zodat een dichte taart ontstaat. Kluts een ei en smeer deze uit over de taart. Bestrooi met pijnboompitten, net zoveel als je lekker lijkt.

Bak de taart 25 minuten in een op 175 graden voorverwarmde oven. 

Ik ben benieuwd wat jullie favoriete Italiaanse recepten zijn! Laat maar weten, ik probeer graag iets nieuws uit!

* Met 'kop' wordt de Amerikaanse 'cups' afweegsysteem bedoeld (ik gebruikte deze), maar je kan ook gewoon een kleinere mok uit je keukenkastje gebruiken. Gaat prima!

22 opmerkingen:

  1. In mijn jeugd werkte ik vaak als vrijwilliger voor intersoc en toen trokken we daar wekelijks met de gasten naar een Frans wijndomein voor een gezellige bbq, nadien werden de gasten verwend met een pijnboompittentaart. Na al die jaren denk ik nog dikwijls aan die lekkere taart, maar nooit meer gezien in Frankrijk. Zou deze erop lijken? Ik zal het toch eens proberen! Bedankt voor het recept!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Een geweldig boek 'een huis in Toscane' en zo leuk met al die recepten van de lekkerste gerechten!!
    Onze favoriet italiaanse recept is op dit moment 'Tagliatelli met courgette en katenspek'. Simpel maar erg lekker. Voor 2 pers. heb je nodig: een pak verse pasta, 1 courgette, ui, knoflook en een onsje katenspek. Snijd spekplakjes in kleine stukjes en bak zachtjes krokant. Haal uit de pan en in het bakvet ui en knoflook fruiten. De courgette in dunne plakken snijden en die weer in vieren delen, bij ui doen en zachtjes bakken tot deze gaar is. Krokante spek toevoegen en evt wat olijfolie toevoegen en peper en zout. Meng groente/spek met de gekookte tagliatelli en bestrooi met verse geraspte parmezaanse kaas. Buon appetito :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik heb het boek ook gelezen en heb een grote voorliefde voor de Italiaanse keuken: alles is even puur en even smakelijk. PascaleX

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hej, ik ben ook zo dol op lezen in de vakantie (en daarbuiten!)..
    Op mijn vakantie in Noordwijk las ik een historische roman over die plaats en dat geeft dan toch een boel extra leesplezier én maakt zo'n dorp en strand extra interessant..
    Maar recepten stonden er in dat boek niet..
    Nu ben ik ook weer niet zo'n keukenprinses, dat ik in de vakantie voor mijn plezier in de keuken ga staan. Dus ik bewonder jou enorm met je perzikenjam op je campingstelletje :)!
    En je taart ziet er lekker uit!
    Groetjes, Maaike (frisse rommel)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een heerlijke blogpost. Ik heb meteen zin om die taart te maken.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Er is zelfs ene film van dat (geweldig) boek!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat leuk dan zo'n boek precies over de plaats waar je bent, ik gaje recept zeker proberen!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. nou zoals jij het lezen van een boek beschrijft moet ik het misschien toch nog maar eens gaan proberen. Ik dwaal altijd zo af tijdens het lezen.
    De taart ziet er wel prachtig uit en ik ben ook dol op pijnboompitjes. Maar die verwacht je toch niet zomaar op een taart.....
    Heb je weleens maanzaadtaart gegeten? Dat is ook zo'n andere smaak taart dan dat je gewend bent (maar heul lekker hoor!)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. een taart met polenta en pijnboompitten ... nog nooit van gehoord!
    Zal dat recept toch eens moeten proberen!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat een heeeerlijk bericht. Dat boek lezen in Toscane, wauw!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Mooie foto's en ik krijg heel veel zin in je taart!
    Houd je het vakantiegevoel nog een beetje vast?

    BeantwoordenVerwijderen
  12. In gedachten zie ik je zitten-onder die olijfboom met je boekie-maak me toch gek. Daar wil je toch eeuwig zitten-in dat land op die plek-de taart lijkt me heerlijk. Heb vanmorgen verse pruimentaart gemaakt en ze is NU al op-mooi weekend nog-xxx-Sil

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Dat boek staat bij ons in de boekenkast! (Ik hou mijn boeken wel bij! ;)) En je foto's geven helemaal de sfeer weer! Prachtig! En wat de taart betreft : het water komt me in de mond!
    Prettig weekend!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Dat Marken bordje!
    Leuk zeg.
    Hadden wij vroeger thuis ook (en Spakenburg en Elspeet en Volendam en...)

    BeantwoordenVerwijderen
  15. mmm, torta della nonna, lekker! Ik heb hier een recept voor een taart met appel en pijnboompitten, die is ook superlekker! Als je wil, kan ik het je wel eens bezorgen?

    Mijn all-time favourite Italiaans recept is Osso Bucco!

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Oh ja ik ken het boek (en de film), heerlijk! Wat te gek dat jij gewoon die recepten uitprobeert, de taart ziet er heel lekker uit!
    Mijn favoriete recept blijft pasta met mozzarella, tomaatjes, rucola, pijnboompitjes, knoflook, olijfolie, peper en zout :)

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Dat ontbijtbordje hadden wij vroeger thuis ook ♡
    Ik ben verzot op italiaans. Gegrilde groentes jammmm.
    Wij maken nu vaak een pastasaus van spinazie, vooral ook omdat zo de groentes er goed in gaan bij de kinderen.
    (Spinazie roerbakken en dan pureren, in de schone pan knoflook en spekkies bakken. Spinazie erbij. Dan of kookroom of bouillon of roomkaas er door. Uiteraard te varieren door bijv een uitje mee te bakken. Of champignons. Of.... etc. Kruiden naar wens )

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Met mijn liefde voor Italie en met name Toscane heb ik dit boek jaren terug al eens gelezen en ik heb genoten!Ook de film ervan is leuk om te zien!


    grtzzz
    Angeline

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Ik ben echt geen keuken prinses maar van jouw blog zou ik soms echt zin krijgen om te bakken :-) Leek me een heel fijn boek!

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Wat een mooie sfeerfoto's! Gelijk zin om naar Toscane te gaan.
    Groetjes,
    Liza

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Krijg heimwee van die foto's, we zijn jaren en jaren naar Italië geweest van noord tot zuid:)
    En die torta della nonna is één van mijn favorieten!
    Volgens mij heb ik de film wel gezien(?)
    Letty/Elle-Bee

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Ooh, dat hoofdstuk heb ik net gisteravond weer gelezen! Al vrees ik dat ik deze tarte della nonna zelf niet op tafel zal krijgen :)

    BeantwoordenVerwijderen